Tecrübeyle sabittir efenim. Son iki ay içindeki sigarayı bırakma teşebbüslerim, bana artı dört olarak geri döndü. Sigara içmiyorum, pek de harikayım, rahat rahat nefes alıyorum, sabahları erken kalkıp bir yumurtayı sütle çırpıyorum tırı vırısından geriye, dijital tartının kilo aldın ulan viyaklaması eklendi.
Ha, peki ne yaptım? Rejime mi girdim? Yoo! Gelsin vişneli mekikler, gitsin Alman pastaları, vişneli kremalı çikolatalı pastalar! Neticede, sigara içmeyen mutsuz bir insana dönüştüm demek isterdim ama o da olmadı maalesef! Dört kilo alınca, sikerim böyle aşkın ızdırabını diyerek, tekrar başladım sigaraya. En azından metabolizmam hızlandı, yemeyi bıraktım, bir kilo verdim.
Neticede, Alman pastasıyla olan muhteşem aşkımı, bir başka sigarayı bırakma teşebbüsüme erteledim. Mutsuzum, depresyondayım.
0 yorum:
Yorum Gönder